شعر یک لحظه است

                                           در ذهن نیافرینمت، می میرم
                                               از شاخه اگر نچینم،می میرم
                                               ای عادت چشمای بی حوصله ام،
                                               یک روز اگر نبینمت، می میرم

هرگز نخواستم که تو را با کسی قسمت بکنم
یا از تو حتی با خودم یه لحظه صحبت بکنم
هر گز نخواستم که به داشتن تو عادت بکنم
بگم فقط مال منی به تو جسارت بکنم
انقدر ظریفی که با یک نگاه هرزه میشکنی
اما تو خلوت خودم فقط مال منی
هرگز نخواستم که به داشتن تو عادت بکنم
بگم فقط مال منی به تو جسارت بکنم
ترسم اینه که رو تنت جای نگاهم بمونه
یه روی بیشه ی چشات غباره آهم بمونه
تو باک و ساده مثل خواب حتی با بوسه میشکنی
شکل همه آرزوهام تجسم خواب منی
حتی با اینکه هیچ کس مثل من عاشق تو نیست
بیش تو، آینه ی چشام لایق تو نیست

لينك ثابت نوشته شده در یکشنبه 1386/07/01ساعت 11:24 AM توسط ..::شیلا::..